Gedeelde smart is halve smart

Gepubliceerd op 3 maart 2020 om 19:00

Vorige week deelde ik een nieuwe blog over mijn angst voor ballonnen, deze week deel ik weer een blog over angst.

Deze keer een blog n.a.v. het tv programma Erik laat zich niet kisten. Hoewel ik nooit echt een programma reseceer kreeg ik gisteren na het zien van de uitzending toch een hoop inspiratie om hier een blog over te schrijven. Temeer ook omdat hij ook angsten uit de taboesfeer wil halen en ik vooral tijdens de uitzending veel herkende in mijn eigen zoektocht naar wat de angst is en hoe ik er beter mee om kan gaan.

Erik Scherder een hoogleraar neuropsycholoog die in deze uitzendingen op zoek gaat naar waar zijn angsten en fobieën vandaag komen ondanks dat hij juist weet je brein werkt. De uitzending met de titel paniek wat voor mij dus een uitzending met veel herkenning en een inspiratie voor deze blog.

Wat voelen we met angst en hoe reageren we daarop. Waarom is de ene bang voor dit en gaat de andere er gemakkelijk mee om en waarom verbergen we onze angst? Uit schaamte, uit onbegrip of uit angst om kwetsbaar te worden en onze gevoelens te laten zien. Herkenbaar voor mij was vooral de alertheid, het nooit ontspannen zijn en vooral de angst zoveel als mogelijk proberen te vermijden.

Ook een herkenning was dat bijna iedereen zijn of haar angst op toch wel bijna dezelfde manier ervaart. Of je nu bang bent om te vliegen, voor hoogtes, voor kleine ruimtes of zoals in mijn geval voor ballonnen, knallen, clowns, naalden en spinnen, de angst die je voelt is voor bijna iedereen hetzelfde. Wat fijn om te weten dat ik niet de enige ben, die als ik geconfronteerd wordt met mijn angsten, het warm krijgt, niet meer helder kan nadenken, klamme handen krijgt, soms kan gaan huilen, zich schaamte en vooral geen grip meer heb op mijn lichaam en mijn gedachten. Ik denk dat iedereen zich hierin wel kan herkennen.

In de uitzending was ook te zien de stappen die gezet werden om toch de confrontatie aan te gaan met je angst. Ook voor mij was dit heel herkenbaar en voelbaar. Vertrouwen hebben in de mensen en durven te vertellen over je verhaal. Het te kunnen delen zonder vooroordelen maar juist met de steun en hulp. En als je eenmaal de knoop hebt doorgehakt om het aan te gaan is het gevoel van overwinning groot bij iedere stap die je zet. Hoe klein de stappen soms ook zijn, zo groot zijn ze voor jezelf.

Iedereen zoekt zijn eigen weg in het omgaan met angsten. De ene houdt het voor zich, de andere wil het delen. De een praat er gemakkelijk over bij de ander zit er toch nog schaamte en taboe omheen. Ik vond het in ieder geval een mooie uitzending die mij dus inspireerde om deze blog te schrijven en hem met jullie te delen.

Gedeelde smart is halve smart en je bent nooit, maar dan ook nooit alleen in het omgaan met je angsten. Er is altijd wel iemand die je wilt helpen, ondersteunen of net de bemoedigde woorden heeft die op dag moment even nodig hebt om een stapje verder te gaan.

Liefs Sabrina


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.