Posts met de tag Persoonlijk



Persoonlijk · 16. juni 2022
We kennen het misschien allemaal wel onzekerheid en last hebben van schaamte. Onzeker over wie je bent, wat je doet, hoe je eruit ziet of over onderwerpen waar de een moeiteloos over praat maar wat voor de andere een taboe is en een gevoel van schaamte en onzekerheid oproept. Zelf heb ik veel dingen waar ik onzeker over ben en even zoveel dingen waar ik mij voor schaam. Soms pieker en twijfel ik mij suf over hoe ik eruit zie, hoe dat mensen mij zien, ben ik niet te veel of juist te weinig en...

Persoonlijk · 01. maart 2022
In 2002 ronde ik mijn administratieve opleiding af. Vrij snel na mijn opleiding kreeg ik werk op een makelaarskantoor in Horst. Na 7 jaar daar gewerkt hebben brak de economische crisis aan. Een aantal mensen werden ontslagen waaronder ik. Maar ik kreeg al snel een nieuwe kans om te beginnen bij Wonen Limburg (destijds nog Wonen Horst) en nu vandaag vier ik hier mijn 12,5 jarig jubileum. Doorzetten en niet opgeven Nadat ik mijn administratieve opleiding had afgerond en later nog heb aangevuld...

Persoonlijk · 16. februari 2022
Vandaag is het 43 jaar geleden dat ik voor het eerst kennis maakte met de operatiekamer. Ik als klein meisje, 6 dagen oud en geboren met spina bifida (open ruggetje). Een open ruggetje bedekt onder de huid met op mijn rug niet meer dan een wijnvlek en een bultje zo groot als een speldenknop. Maar dit bultje, deze speldenknop zorgt al 43 jaar voor de extra uitdagingen in mijn leven. Extra uitdagingen naast de uitdagingen die het leven al in petto heeft. Een uitdaging met de medische wereld, een...

Angst · 09. december 2021
In 2015 schreef en deelde ik mijn verhaal een kleinigheidje blijf je houden. Daarin beschreef ik mijn panische angst voor ballonnen en knallen. Aarzelend plaatste ik destijdse mijn verhaal omdat ik mij schaamde voor deze ietwat aparte angst. Ik vond mijzelf gek, raar en de angst zat me soms letterlijk in de weg, vroeger als kind maar zeker ook nu op latere leeftijd. Hoewel ik inmiddels zes jaar verder ben na het delen van mijn eerste verhaal en verschillende therapieën heb gevolgd, is de...

Inspiratie · 30. september 2021
Een onderwijzeres in New York onderwees haar klas over de gevolgen van pesten. Ze gaf hen de volgende opdracht. Ze gaf alle kinderen in de klas een stuk papier en zei hen het te verfomfaaien, het te verkreukelen, er een prop van te maken, het op de grond te gooien en er op te stampen. Kortom er echt een puinhoop van te maken, maar het niet te verscheuren. De kinderen vonden dat wel een leuke opdracht en deden hun best het papier zo veel mogelijk te verkreukelen. Toen kregen ze de opdracht om...

Persoonlijk · 29. juli 2021
29 juli 2004. Het is kwart voor 8 in de ochtend als de telefoon gaat. Een telefoontje wat je nooit hoopt te krijgen maar waarvan je weet dat het ooit zal komen. Mijn onderbuikgevoel verteld mij dat het geen goed nieuws is en als ik mijn vader aan de andere kant van de lijn hoor, weet ik dat het niet goed is. Met mijn lange haren verdeeld over twee vlechten, kleding die ik snel heb aangetrokken en met mijn blik op oneindig rij ik naar mijn ouderlijk huis een paar straten verderop. Als ik de...

Persoonlijk · 09. mei 2021
Vandaag is het Moederdag, de dag waarop we moeders extra aandacht geven, lief hebben en ze in het zonnetje zetten. Maar er komt een moment in je leven dat Moederdag geen Moederdag meer is en je moeder extra hard mist. Moederdag wordt dan een dag vol liefdevolle, warme, mooie en dierbare herinneringen aan je moeder. Aan wie ze was en wie ze nu zou zijn. Moederdag zonder moeder In mei 2004 vierde we voor het laatste Moederdag, met die onwetendheid dat dit de laatste keer zou zijn. Mijn moeder...

Persoonlijk · 06. mei 2021
Maar ik heb een stoma! Begin mei 2000. Ik was 21, een jonge vrouw, jij was nieuw en je zou mij het leven makkelijker gaan maken, maar gelijk ook ingrijpend veranderen. We werden vanaf toen onafscheidelijk, mijn stoma en ik. En ondanks dat ik je niet altijd lief heb gehad en je soms heb vervloekt, kwam laatst het besef dat ik je al mijn halve leven meedraag. Je zit af en toe nog in de taboesfeer en ondanks dat ik mij niet voor je schaam, vertel ik er ook niet dagelijks over, gewoonweg omdat je...

Persoonlijk · 19. november 2020
Dit jaar is het 25 jaar geleden dat ik afhankelijk werd van een rolstoel. Een 25-jarig jubileum al is het een iets ander jubileum dan dat voor de meeste gewoon is. Geen slingers en ballonnen, maar wel even stilstaan bij de afgelopen 25 jaar. Stilstaan bij hoe dankbaar ik ben dat ik ondanks mijn beperking toch deel kan uitmaken van de maatschappij, hoeveel lieve mensen ik om mij heen heb en welke levenslessen mij gegeven zijn. Van strubbelingen en drempels tot aan acceptatie en overwinnen. Mijn...