· 

Tel je zegeningen

 

Het einde van het jaar is in zicht. Met nog ruim één dag te gaan sluiten we morgen het jaar 2020 af. Zonder vuurwerk en zonder geknal. Voor iemand met een knalfobie zoals ik is het heerlijk om deze laatste dagen eens een keer in rust te ervaren. Maar wat een bewogen jaar sluiten we af. Een jaar waarin Corona de boel flink liet schudden, waar nieuwe woorden en begrippen werden geboren en waar creativiteit, geduld maar ook saamhorigheid werd gevraagd van iedereen. Geen gemakkelijk jaar, maar wel een jaar waarin we misschien hebben gevoelt of ervaart wat echt belangrijk is in het leven.  

 

Tel je zegeningen

In 2016 schreef ik al eens de blog – tel je zegeningen. Ruim vier jaar later plaats ik deze blog opnieuw en juist omdat hij in deze tijd meer dan ooit toepasselijk is. We leven op dit moment in een rare, gekke en bizarre wereld en ook volgend jaar zal het nog niet allemaal helemaal voorbij zijn. Zelf zit ik al een week in thuisisolatie en heb ik nog een paar dagen te gaan en ook mijn linkerbeen zit nu al bijna een half jaar in het gips. Maar ondanks alles probeer ik toch mijn zegeningen te tellen.   

 

Mijn zegeningen

Ik heb een hele lieve familie, leuke vrienden en lieve en fijne mensen om mij heen. Mensen die mijn leven met een beperking wat dragelijker maken en die mij helpen daar waar ik hulp nodig heb. Ik heb een dak boven mijn hoofd, kan eten wat ik wil en als ik het koud heb zet ik de verwarming een paar graden hoger. Ik heb een bed om in te slapen en een kledingkast vol met kleding waaruit ik kan kiezen. Ik heb een computer, telefoon en een tv. Ik praat, zing, lach, leef, ik dans en ik werk. Ik zie de zon, voel de wind en geniet van alle jaargetijden, van de vogels die fluiten en van de opkomende en ondergaande zon en ja zelfs soms van de regen en van de vrijheid die we hier hebben, ondanks alle maatregelen, ondanks de lockdown waarin we op dit moment zitten. Mijn zegeningen zijn eigenlijk teveel om op te noemen maar ik ben een bevoorrecht mens dat ik dit mag zien, ervaren, voelen en delen.

 

Vaak kijken we naar wat niet goed gaat, wat we niet hebben of in dit jaar wat we even niet kunnen doen. Zoals ik vaak benoem in blogs ken ik ook wat tegenslagen in mijn leven maar vind ik altijd wel ergens de kracht om het mooie ervan in te zien. Ik heb vaak en lang in het ziekenhuis gelegen, vaak geopereerd en medisch moeilijke keuzes moeten maken. Vaak afscheid moeten nemen van mensen die je gewoonweg nog niet kunt en wilt missen of die te jong van ons zijn heen gegaan. Ook is mijn agenda wekelijks vaak gevuld met de  nodige verzorging en therapieën en moet ik soms hulp vragen daar waar iets mijzelf niet lukt. Ik ben vaak onzeker, een twijfelaar en bang voor soms de meeste rare dingen, maar ik ben ook blij, trots en gelukkig. De moeilijke dingen die we soms meemaken in ons leven hebben een doel, een levensles of een wijsheid in pacht. Je ziet en voelt het misschien niet altijd of niet direct maar toch is het zo.

 

Dankbaar

Naast het tellen van mijn zegeningen blijf ik dankbaar. Dankbaar voor wie ik mag zijn, voor iedereen die mij accepteert zoals ik ben met al mijn mooie, unieke, bijzondere maar ook mijn minder mooie eigenschappen, mijn twijfels en mijn onzekerheden. Dankbaar voor al die lieve, mooie, speciale, interessante en inspirerende mensen om mij heen. Voor wie er in mijn leven is gekomen, voor wie op mijn pad meewandelt of hebben gewandeld, voor wie mijn strubbelingen en angsten voor lief nemen en mij gewoon nemen zoals ik ben.

 

Ik wens iedereen een mooi nieuw jaar toe waarin je kunt zingen, dansen, lachen, praten, bewonderen, genieten, lief hebben en het leven neemt zoals het komt. Tel je zegeningen iedere dag en geniet van al het moois om je heen!

 

Liefs Sabrina 

Reactie schrijven

Commentaren: 0