Hey, het is oké - deel twee

 

Vorig jaar schreef ik de blog – hey, het is oké - een blog na aanleiding van een campagne om angsten en angststoornissen bespreekbaar te maken. Omdat ik zelf heb gemerkt dat het delen van je angsten, naast eng ook een enorme opluchting kan zijn, is dit een vervolg op die blog hey, het is oké nu deel twee.

 

Iedereen heeft wel ergens een angst voor. Of het nu groot is of klein of het nu raar is, wat minder bekend of juist maatschappelijk wat meer bekend. Het is jou angst, iets waar je zo mee kunt zitten en bang dat de buitenwereld het misschien niet begrijpt of er een oordeel over heeft. Bang voor de schaamte of om je kwetsbare kant te laten zien.

 

EMDR

Ik heb al heel wat blogs en verhalen de afgelopen jaren geschreven over mijn angst voor ballonnen en knallen en ook de verschillende therapieën die ik hiervoor heb gevolgd om deze angst te verminderen. Onlangs is de EMDR therapie afgesloten omdat we tot de ontdekking zijn gekomen dat deze angst toch te diep zit, zich lekker warm genesteld heeft en daarom zich maar moeilijk laat vangen in de behandelingen met EMDR. Wel heb ik geleerd om mij er nog minder voor te gaan schamen, het meer uit te spreken en het meer te mogen gaan accepteren als iets wat nu eenmaal bij mij hoort en mag horen. Het is soms niet prettig maar de laatste weken heb ik ervaren, dat als ik het iets meer los laat, het ook iets minder aanwezig is. Ik kom tenslotte niet iedere dag een ballon tegen en ook niet iedere dag wordt hier vuurwerk afgestoken, hoor ik knallen of kom ik clowns tegen. Om toch nog te kijken of er wat aan deze angst maar ook aan mijn angst voor naalden gedaan wordt, ga ik onderzoeken of mogelijk hypnotherapie (hypnose) mij hierbij kan helpen. Ik hou jullie op de hoogte.

 

Alles wat aandacht geeft groeit

Alles wat aandacht geeft groeit. Deze spreuk hoorde ik tijdens een van mijn haptotherapie sessies en de laatste paar weken kwam deze zin steeds vaker op in mijn gedachten. Alles wat aandacht geeft groeit, dus ook als je, je focust op hetgeen je eng vind. Door het wat meer los te laten is het vaak minder aanwezig. Het geluid van het opblazen van een ballon, het knarsende geluid en de knal, ik vind het allemaal toch nog super eng maar ik ga het proberen wat minder aandacht te geven. Onlangs schreef ik een blog over schaamte en vooral om mij juist niet meer te gaan schamen voor mijn angsten. Dit in combinatie met het delen van mijn verhalen maakt dat ik het hebben van angsten bespreekbaar wil maken maar ook de taboe waarin het vaak zit weg wil nemen, voor mijzelf maar hopelijk ook als inspiratie voor andere. Ik durf nu sneller aan te geven dat ik ballonnen gewoonweg super eng vind en mij er a-relaxt bij voel. Ik hoeft het niet meer zo nodig te verbloemen of te verbergen, het mag er gewoon zijn. Door erover te praten en het te delen in welke vorm dan ook houden mensen die mij lief hebben er rekening mee, zonder dat het gek of raar is. Erg lief en vooral ook erg fijn om dit te merken maar ook dat je weet dat je echt niet de enige bent met iets wat een beetje gekkig is.

 

Omarm je angst, het is oké

Soms moet je heel veel stappen zetten en vele hobbels en drempels nemen om dingen bespreekbaar te maken en er open over te zijn. De schaamte aan de kant zetten en moed verzamelen maar als het eenmaal lukt, dan geeft het je daarna ruimte en voelt het als een opluchting. Opluchting dat het er mag zijn en ruimte om het te accepteren, je angst te omarmen als iets wat bij je mag horen. Het geeft je inzichten, een andere kijk op hoe je angst ervaart maar ook dat je weet dat je niet de enige bent.

 

Ik sluit deze blog af met dat je, je angst hoe raar je hem misschien zelf ook vind, hem niet hoeft te verbergen! Het is oké – maakt je angst bespreekbaar!

 

Liefs Sabrina

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0