Een dag van gemis maar vol met herinneringen

Lieve mam, vandaag is het alweer 16 jaar geleden dat wij onverwachts en veel te vroeg afscheid van je moesten nemen. 16 jaar het klinkt al zo lang geleden maar het voelt nog zo dichtbij. Deze dag staat nog zo in mijn geheugen gegrift. Het telefoontje, de ambulance in de straat, de broeders die in de gang al nee schudden, de emoties en gevoelens die opkomen en gelijker tijd ook de een kracht die je op dat moment krijgt om sterk te zijn om andere te steunen, dingen te regelen maar ook om samen je verdriet te kunnen delen.

 

Ik was 25 toen mijn moeder onverwachts overleed. 25 kostbare jaren waarin we zoveel mooie dingen met elkaar hebben mogen beleven. Je hebt mij het mooiste en kostbaarste bezit geschonken, het leven. Daarna mocht ik liefdevol opgroeien in een warm gezin. Soms denk ik dat jullie veel zorgen om mij hadden als meisje met een beperking maar trots ben ik op hoe jullie hiermee zijn omgegaan. We hebben in de tijd die ons gegeven was veel lief en leed gedeeld, veel gelachten, dingen ondernomen en vooral genoten van het leven. Helaas was en is ons de tijd niet gegeven om nog meer mooie en dierbare herinneringen aan onze geheugen toe te voegen, maar ik ben blij dat je 25 jaar mijn moeder bent geweest en mij hebt zien opgroeien van baby tot een zelfstandige en volwassen vrouw.  

 

Herinnering

29 juli, deze dag zal altijd een dag zijn vol met gevoelens van gemis en verdriet afgewisseld met de vele mooie, warme, dierbare en liefdevolle herinneringen. Herinneringen aan wie je was en wie je nu zou zijn. Hoe zou je eruit zien en zou ik op je lijken, nu ikzelf ook wat ouder ben. Hoe trots zou je zijn op ons, op je kinderen, je man en je vier kleinkinderen. Wat zouden we nog allemaal beleefd en ondernomen hebben en welke mooie, bijzondere momenten zouden er nog op ons pad zijn gekomen om toe te voegen aan onze herinneringen.

 

Levenslessen

Naast het gemis en het verdriet heeft het overlijden mij ook levenslessen gegeven. Het laat zien hoe kwetsbaar wij als mens zijn en hoe zeer we moeten genieten van alle mooie dingen om ons heen. Het heeft me ook doen beseffen hoeveel lieve en mooie mensen ik en wij als gezin om ons heen hebben. En ook al staat de wereld op zo’n moment even stil, het leven daarna gaat gewoon weer door, al zal er altijd een puzzelstuk missen in de puzzel. Maar je ontdekt ook krachten in je die laten zien hoe sterk je ben om de zware momenten in het leven op te kunnen vangen. Ook geeft het mij de onvoorwaardelijke liefde en dankbaarheid die ik voel voor mijn familie en voor iedereen die mij dierbaar en lief is en kan ik genieten van de kleinste en meest simpelste dingen in het leven. Ieder mooi en lief gebaar heb ik leren waarderen ook al is het nog zoiets kleins. Uit deze levenslessen haal ik kracht en positiviteit om in het leven te staan zoals ik nu sta en wat ik wil meegeven aan iedereen, maak iets moois van iedere dag, ieder moment, heb lief en wees dankbaar.

 

Lieve mam, ieder jaar schrijf ik een blog op deze dag, ieder jaar weer een extra jaar van gemis. 29 juli 2004, deze dag, deze datum, dit jaartal, het blijft een dag vol mooie, warme en liefdevolle herinneringen aan wie je was en wie je nu zou zijn!

 

Voor altijd uit ons midden maar voor goed in ons hart!

 

-xxx-

Veel liefs je dochter

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0