Lang leven de stoma

Mijn stoma en ik! Al 20 jaar draag ik je mee onder op mijn buik, mijn continent blaasstoma. Het was begin mei 2000, ik was 21, een jonge vrouw met een blaas- en darmprobleem. Had ik jong nog geleerd hoe ik zindelijk kon worden werd ik door mijn Spina Bifida op mijn tiende incontinent, had ik geen controle meer over mijn blaas en plaste ik in mijn broek. Er volgde verschillende onderzoeken en twee jaar later leerde ik mijzelf via de natuurlijke weg katheteriseren. Spannend maar een goede oplossing voor mijn incontinentie.

Na jaren van de nodige blaas- en nierbekkenontstekingen kwam ik terecht bij een uroloog in het ziekenhuis van Maastricht. Vier intensieve jaren van onderzoeken en gesprekken volgde. Gesprekken over het wel of niet laten plaatsen van een blaas- en een darmstoma, welke keuzes daarin waren, met of zonder zakje en onderzoeken over waar de stoma het beste op mijn buik geplaatst kon worden. Omdat ik nog relatief jong was werd uiteindelijk de keuze gemaakt voor een continent blaas- en darmstoma, een stoma zonder zakje.

Continent blaasstoma
En nu 20 jaar later typ ik deze – lang leven de stoma - blog. Een blog over mijn leven met een continent blaasstoma die ik bijna de helft van mijn leven met mij meedraag.

Mijn stoma waar ik zeker in het begin een haat-liefde verhouding mee had, maar die ik ook vrij snel heb geaccepteerd als onderdeel van mij en als nieuwe uitdaging in mijn leven. Ik raakte aan je gewend en ondanks de pijn, angst en verdriet heb ik ook veel van je geleerd. Geleerd hoe flexibel ik ben en hoe het leven kan veranderen door een ingrijpende beslissing. Maar ook welke uitdagingen ik aan moest gaan om met je te leren leven en tevens ook hoe mooi het menselijk lichaam in elkaar zit. Van darmen is mijn blaas gemaakt en van een ander stuk darm de uitgang op mijn buik. De operatie ging niet helemaal zoals gepland en na de nodige complicaties hebben ze je moeten verplaatsen, mis ik heel wat stukken darm maar je zit er al 20 jaar, helemaal gegroeid alsof het zo hoort. Je zit daar als een gaatje op mijn buik met toegang tot de blaas, hoe apart is dat. Met een katheter kan ik door deze stoma mijn blaas leeg maken en voor de bescherming zit er een pleister overheen. Maar mijn stoma, het verteld een heel verhaal! Een verhaal van een verleden en een toekomst, een verhaal over pijn en verdriet en een verhaal over flexibiliteit en veerkracht. In het begin had je nog gezelschap van een darmstoma, maar omdat die niet helemaal wilde functioneren zoals gepland hebben ze deze opgeheven.  

Stoma in taboesfeer
Een stoma en het hebben van een stoma zit vaak nog in de taboesfeer vooral als je jong een stoma krijgt. Ik ben er altijd open in geweest al vergeet ik soms dat niet iedereen weet dat ik een stoma heb. Het is dan ook niet dat ik het standaard vertel als ik mij ergens voorstel. Vaak denk ik er niet eens aan omdat het gewoon bij mij hoort. Mijn stoma heeft wel voor een deel mijn leven bepaald. Ik moest al jong de keuze maken over het laten plaatsen van een stoma, ben meer dan twee jaar erg ziek geweest, het heeft mijn angsten voor naalden, prikken en medische slangen nog meer getriggerd en veel verdriet los gemaakt. Maar het heeft mijn leven ook gemakkelijker gemaakt en heeft mijn in deze periode laten zien hoe veerkrachtig en flexibel je als mens kunt zijn en hoe je tegenslagen kunt om zetten in doorzetting. Ook haal ik kracht en herinneringen uit de littekens die verdeeld over mijn buik zitten maar wel door deze operatie met elkaar verbonden zijn. Kracht als herinnering aan deze periode en herinneringen die ik omarm om zo het positieve uit het leven te halen. Het leven stopt niet na het krijgen van een stoma, het gaat door hoe jong of oud je ook bent. Het is niet altijd even makkelijk om het te accepteren of om erover te praten, daarom hoop ik met mijn ervaring en met het delen van mijn verhaal dat ook de stoma, in welke vorm dan ook, uit de taboesfeer komt. Het kan soms juist een verrijking of een verlichting voor iemand zijn met medische ongemakken, het heeft mij in ieder geval mijn leven verrijkt. Lang leven de stoma die ik deze maand al 20 jaar met mij meedraag!

Liefs Sabrina

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Marty (woensdag, 03 juni 2020 09:36)

    Wat moedig Sabrina dat jij moeilijke onderwerpen met een persoonlijk verhaal bespreekbaar maakt. Trots dat ik jouw collega ben