Een terugblik op 2019

Een terugblik op het jaar 2019
De laatste dag van het jaar is aangebroken en hoewel deze laatste dag en dagen niet tot mijn favoriete behoren, mijn knalangst redelijk de overhand neemt en mijn gedachten, lichaam en spieren gezellig iets anders doen dan dat ik wil, kijk ik wel met een super goed gevoel terug op een mooi, bijzonder, liefdevol, inspirerend en geweldig jaar.

 

Ik kijk met trotst terug op:
Mijn familie, de warmte, gezelligheid en hechtheid en op de mooie, bijzondere en liefdevolle momenten die we dit jaar hebben mogen beleven.

Ook mijn rol die ik dit jaar mocht vervullen als ceremoniemeester op de meest belangrijke dag van mijn broer en schoonzus, hun trouwdag. En niet alleen als ceremoniemeester maar ook als trotste (schoon)zus. Samen hebben we een jaar naar deze dag toe gewerkt en wat was het een geweldige, liefdevolle en mooie dag vol met warme, ontroerende en dankbare herinneringen.

Ook het herschrijven en uitbrengen van mijn boekje - heb mijn littekens lief - past in mijn overzicht waarop ik trots ben. Alle lieve, spontane, hartverwarmend, mooie en soms ook ontroerende reacties gaven mijn met recht een trots, warme en bijzonder mooi gevoel.

Ik ben dankbaar voor:
Hoe ik mijn leven leef, de lessen die ik mag leren maar ook de inspiratie die ik mag ontvangen van mensen om mij heen. Dankbaar ben ik voor alle lieve mensen en iedereen die met mij op mijn pad meewandelen en die mij accepteren zoals ik ben. Dankbaar voor de mensen die mij laten zijn wie ik mag zijn en waarmee ik mijn zorgen, gevoel, pijn, angsten maar ook de mooie, leuke en spontane dingen mee mag delen.

Wat nog meer op mijn pad kwam:
De Showdance wedstrijd in Meerlo. Ook hier hebben we meer dan een jaar naar toegewerkt, als organisatie en als danser. We gingen een weekend samen met alle dansers van onze groep werken aan onze dans. Als organisatie mochten we rond de 120 deelnemers en daarbij nog vele bezoekers ontvangen tijdens de wedstrijd. Het was daardoor wederom een gezellige, mooie en geslaagde dag.

Met mijn lichaam ging het niet altijd even lekker. Mijn lichaam haperde af en toe wat en voor mijn rug werd er, een op maat gemaakte, orthese gemaakt en geplaatst op de rolstoel. Hierdoor kwam ik weer recht te zitten en nam de rugpijn gelukkig wel af. De hoofdpijn was en is wel veel aanwezig, maar klagen over mijn lichaam, over mijn ongemakken en over pijn, dat zal ik niet zo snel doen.

Ook heb ik dit jaar mijn leven als dertiger ingeruild voor een leven als veertiger en ik kan zeggen, dat bevalt me prima.  

In de verschillende blogs die ik deelde kon ik mijn gevoel, mijn angsten, mijn kwetsbaarheid, mijn schaamte en taboes delen. Hopelijk dat ik met mijn verhalen andere kon en mag stimuleren en inspireren. Mijn blogs blijf ik schrijven en delen, ook het volgend jaar.  

Voor 2020 hoop ik:
Dat de mensen die mij inspireren, waarbij ik mijzelf mag zijn en die met mij mee op mijn pad wandelen eveneens mag begroeten op mijn pad. Dat ik mij nog meer zelf mag gaan ontwikkelen, mag ontplooien en mijzelf mag accepteren met al mijn vreemde, gekke, aparte en normale dingen. Zoals zo mooi op een kaart stond die ik ontving, dat alles er gewoon mag zijn!

Dat ik dansend door het leven mag gaan, mooie nieuwe mensen en dingen mag ontmoeten en andere mensen die al in mijn leven zijn weer mag begroeten, dat ik mag leren van mijn fouten en mag genieten van mijn successen. Dat ik andere mag inspireren en adviseren en dat ik nieuwe doelen ga stellen om naar toe te werken.

Dank je wel lieve mensen voor de vele leuke, lieve en mooie gesprekken, het lezen van mijn blogs, het achterlaten van berichtjes, de mooie ontmoetingen, de vriendschappen,  de adviezen, tips en inspiraties en voor alle ontroerende en dierbare momenten. Ik wens jullie allemaal alvast een hele fijne jaarwisseling toe en een mooi, goed, gelukkig en liefdevol 2020! Geniet ervan!

Liefs Sabrina